आई

कधी मोजता येतात का, झाडावरची  पानं?
तसं असत आईच देण...

मोजू नयेत कधी आकाशातले तारे ,
नेहमीच वाहतात आईच्या प्रेमाचे वारे

आई संपू नये कधी कोणाची
तीच वाट असते सुखी आयुष्य ची

थवा पाखरांचा उंच भरारी घेतो
आई,  नभात तो तुझीच अठावन काढा तो

पाखराना  आस,
सयांकाली  घरटअयाची   लागते,
तेथेच एक प्रेमाची आई असते

सासरची लेक तुझ्या प्रेमाची भुकेली,
आई विना ती तिथ, असे एकटी उदास चकुली

नको रे देवा कधी, आई पासून वेगले करू
पोरक  होत तीच लाड़क पखारू

तुला मी विसरु तरी कसे ?

तुला मी विसरु तरी कसे ?

तुझ्या आठवनींना मिटवु तरी कसे ?

माझ्या ह्रुदयात जे तुझ घर आहे

ते घर मी माझ्याच हाताने पेटवु तरी कसे ?

आजकालचं दुख:ही मला अनमोल आहे

शेवटी ते तु दिलेलं आहे

मग मी या निर्रथक अश्रुमागे

त्याला लपऊ तरी कसे ?

मनाचे ढगही दाटुन आलेत

हे डोळेही अश्रुंचा

मुका पाऊस बरसवु लागलेत

या वेड्या मनाची तगमग

या मनाचे निर्मळ स्वप्न

मी तुला सांगु तरी कसे ?

बघ आता विजा चमकु लागल्यात

सोबत पावसाचाही जोर आहे

सांग काय करु आता ?

या वादळात बोलकी वळचण

मी शोधु तरी कुठे ?

ओठावर आलेले हे शब्द

मागे फ़िरुऊ तरी कसे ?

भर पावसातही कोरड्या या मनाला

तुझ्या विरहाने भिजवु तरी कसे ?

आता या पुढे

तुझी सोबत नसल्यावर

मग हे शब्दांचे रंग

मी उधळु तरी कसे ?

सांग तुला मी विसरु तरी कस

तू दिलेली शपथ

तू दिलेली शपथ
.

तुझ्या त्या असाध्य आजारात
मी पण मरत होतो तुझ्या बरोबरच
कणा कणाने .. क्षणा क्षणाने
तेव्हाच ठरवल होत..
ताजमहाल बांधून दिखवा करण्यापेक्षा
सरळ तुझ्या मागेच चालत जाव
पलीकडच्या आकाशात

पण अगदी शेवटच्या क्षणी
तू दिलेली शपथ ... 'माझ्या साठी जग'
आणि निघून गेलीस .... एकटीच ...
.....

तसा मी अजुन जिवंत आहे ग ...
पण काय होत माहितीये
तुझ्या शिवाय ईथे जगता येत नाही
अन् .. तुझ्या शपथे साठी .. मरताही येत नाही

खुप दिवसानी भेटशील जेव्हा तेव्हा काय होईल?

खुप दिवसानी भेटशील जेव्हा तेव्हा काय होईल?
गार गार वारा सुटेल... आभाळ भरून येइल !
अवघ्या देहाचे या होउन जाईल मोरपीस
पाणी माझ्या डोळा आणिक म्हणेन - "का रडलीस ?"

आठवल्यागत तेव्हा मग ओठी येइल हसू
पाउस भरला तरीही म्हणाशील - 'मोकळ्यावर बसू'
मोकाल्यावरती वारा असतो...वार्‍यावरती आपण
आणिक आपल्या दोघानमधले अलगद मिटते 'मीपण' !

शब्द शब्द वेचत राहू...थोड़े हवेत सोडून देऊ
थोड्या वेळानंतर दोघे स्तब्ध होउन बोलत राहू...
बोलता बोलता विचारशीलही - 'दिवस कसे गेले ?'
"दिवस जागण्यासाठीच असतो....रात्रीपुरत बोलू"

आणिक इतका स्पष्ट बोलण पटणारसुद्धा नाही
म्हणुन म्हटल - बोलशील तू; मी बोलणारसुद्धा नाही !
इतके व्हावे, शब्दांचे त्या पक्षी होउन जावेत
काही तुझ्या साठी काही माझ्या साठी गावेत !

ह्या च्या नंतर तसे बोलणे नसतेच आवश्यकसे
डोळ्यांमधले पाणी टिपुन घ्यावे हातासरसे !
माझ्या ओठी तुझी... तुझ्या ओठी माझी गाणी
आणि बघ...आभाळाच्या डोळ्यालाही पाणी

एकदा एक झाड़ वेलीच्या प्रेमात पडल ,

एकदा एक झाड़ वेलीच्या प्रेमात पडल ,
तिला पाहताच त्याला तीच वेड लागल ,

वेलीला विचारू तरी कस? या प्रश्नाने त्याला पछाडल,
पण, आपण जरा धीर धरावा अस म्हणत त्याने स्वतहाला सावरल,

वेळ मात्र आपली हसत ,खेळत राहत होती,
ते पाहून झाडाने तिच्याशी मैत्री केली होती ,

काही दिवसाने वेळ मात्र जमिनीवर पसरू लागली ,
ते पाहून झाडाने तिची विचारपूस केली ,

वेळ म्हणाली , झाडा मला तुझा आधार हवा आहे ,
तू मला आधार देशील का ??
यावर झाड़ म्हणाले , तू माझी होशील का ???

ते ऐकताच वेलिने नकारार्थी मान हलवली ,
ते पाहून झाडाची निराशा झाली ,

हिरमुसलेले ते झाड़ क्षणभर विचारात पडले ,
विचार करून त्याने वेलीला आधार देण्याचे वचन दिले ,

वचन देताच वेळ मात्र झाडाला बिलगली ,
अन , हसता हसता त्याची आसवे हळूच ओघळली ,

आसवे पुसत पुसत त्याने तिला आधार दिला ,
कारन .... तिला आधार देण हा त्याच्या प्रेमाचा भाग ठरला ..

मैत्रिणीचं माझ्या काय काय सांगु

मैत्रिणीचं माझ्या काय काय सांगु
तिख्खट आहे की दुधाची साय सांगु

वसंतासम सोनेरी रुप सजलेलं सांगु
अस्मानी डोळ्यांत स्वप्न भिजलेलं सांगु

तिचं रुसणं,हळुच गालात हसणं सांगु
वेडं वेडेपण सांगु की कोवळेपण सांगु

अल्लडपणाचा तिच्या काय कहर सांगु
की आईसारखी मायेची करडी नजर सांगु

इवल्याशा गोष्टीनी ओलावणारे डोळे सांगु
भरल्या डोळ्यानी हसणारे ध्यान खुळे सांगु

आमच्या यारीदोस्तीला नसलेली हद्द सांगु
सहज राखली जाणारी एक सरहद्द सांगु

अखंड गप्पांमधे क्षण किती हरवलेले सांगु
तिजमुळे अबोल माझे शब्द खुललेले सांगु

सगळ्याहून न्य्रारी पण गोड तिची रीत सांगु

ओळख....

ओळख....


ओळख.... नसतेच कधी कोणाची कोणाशी
ओळख.... नसतेच कोणाला कधी स्वतःची
ओळख.... असल्याचा आव असतो सर्वांशी
ओळख.... मग हीच गत असते सा-यांची

ओळख.... विसरलेत सारे आज अर्थच ह्या शब्दाचा
नाममात्र उरले आहेत आज हे शब्द
ओळख.... बनते कधी ही देखील आजी माजी
म्हणतात ना कामापुरता मामा आणि ताकापुरती आजी

ताकाला जाऊन भांडे लपवणारेही बरेच असतात
ईथेही मग उगाच ओळखीचा आव आणतात
स्वार्थ स्वतःचा परमार्थ केल्याचा भासवतात
ओळखीच्याच जोरावर अनेक पदे मिरवतात

मग पुन्हा होतेच गत इथेही तशीच
म्हणतात ना गरज सरो वैद्य मरो
माणसाची प्रवृत्ती ही कायम अशीच
सार्थ साधताना मग कोणी येथे उरो अथवा मरो

कशाला करावी पर्वा कोणी कोणाची
जो तो समर्थ येथे घेण्या स्वतःची काळजी
पण इथे सत्ता मात्र सदैव आमची
आव असा जणू हाच वाहतो जगाची काळजी

मग पुन्हा कधी तरी अशीच जाणवते गरज
मग धुंडाळतो आम्ही जुन्या ओळखींना
देतो करून जाणीव मग त्यांनाही त्याची
अन उगाच येते उधाण जुन्याच विनोदांना

ओळख.... नसतेच कधी कोणी जपायची
खरं तर जपायची असतात नाती
नाती मैत्रीची निखळ मैत्रीची निस्वार्थी मैत्रीची
ओळख.... जपतात फक्त स्वार्थापुरती

कळत असो व नकळत,

कळत असो व नकळत,
सारे काही घडतच असते;
वेळेच्या आधी अन् नशीबाहून जास्त,
कधीच काही मिळत नसते. ~~~~|| ध्रु ||

असू देत जीवनात कितीही,
अडथळ्यांनी भरलेल्या वादळरूपी वाटा;
प्रयत्ऩ असावे आपले अखंड,
जणू काही सागराच्या लाटा. ~~~~|| १ ||

पडू देत कर्तुत्वावर आपल्या,
कसलीही जळजळीत दुष्ट छाया;
देण्यासाठी दुस-याला आपल्याकडे,
असावी कायम आभाळा एवढी माया. ~~~~|| २ ||

दिसं सरती सूर्य उगवती,
दुनिया गाई आपुले जीवनगाणे;
नक्कीच होऊ आपणही एकदा,
स्वत:च्या स्वप्नातील नक्षत्रांचे देणे....

उदात्त मैत्रीचे एकच मागणे....

उदात्त मैत्रीचे एकच मागणे....

चांदणे पांघरलेले आकाश नाही मागत तुझ्याकडे
क्षितिजावर लुकलुकणारा एक तारा मात्र आठवणीने दे

बेभान कोसळणारा मुक्त पाउस नाही मागत तुझ्याकडे
श्वासात दरवळणारा ओल्या मातीचा सुवास मात्र आठवणीने दे

बेधुंद करणार्या रातराणीचा बहर नाही मागत तुझ्याकडे
जाताना एक मोगर्याची कळी मात्र आठवणीने दे

उसळणारा बेछुट दर्या नाही मागत तुझ्याकडे
शांत जलाशयातील एक तरंग मात्र आठवणीने दे

मुठी एवढे ह्रुदय नाही मागत तुझ्याकडे
मझ्यासाठी चुकलेला एक ठोका मात्र आठवणीने दे

जिवनातल्या आनंदाचा एकही क्षण नाही मागत तुझ्याकडे
आयुष्यातल्या दु:खाचे पहिल्या पासून शेवटचे पळ मात्र आठवणीने दे
आठवणीने दे........

नमस्कार.....

नमस्कार.....
लक्ष कोठे आहे....मी नमस्कार केला...आपल्याला
आणि आपल लक्षच नाही आमच्याकडे.
कामात अहात का ?
काही खास नाही. सहज आलो होतो ह्या बाजुला.
म्हटले.... भेटून जावे आपल्याला.
आपले हाल हवाल विचारावे.
आपण कामात असाल, माहितच होते आम्हाला.
तरी म्हटल तोंड दाखवुनच पुढे जाऊ.
लई लोकांना अजुन भेटायचे आहे.
आलोच आहे तर चार गोष्टी केल्या असत्यात.
पण जाऊ द्या....आपण कामात दिसता.
परत कधी आलो तर नक्की येइन.
सवड मिळाली की जरुर भेटेन.
आणि पुढच्या खेपेला आपल्या बरोबर चहा पण नक्की घेइन.
येतो आता मी. ओळख राहू द्या ह्या गरीबाची.
माझ्या साठी काही योग्य काम असेल तर जरुर सांगा.
आपण हुकुम करावा...हा बंदा हाजिर आहे.
रामराम.....

मित्रा तू फक्त हात दाखव

मित्रा तू फक्त हात दाखव
मीच तुला हात देईन
मित्रा तू फक्त जीव लाव
तूझ्यासाठी मीच जीव देईन.

मित्रा तू फक्त हाक मार
मी नक्की हजर असेन
मित्रा तू फक्त नेहमी बोल
नाहीतर मी नक्की कोलमडेन.

मी चुकलो तरी एकदाच बघ
मीच स्वःताहुन माफी मागेन
तू चुकलास तरी एकदाच बघ
मीच तुला माफ करेन.

मित्रा तु फक्त गोड हस
सारे श्रम शमतील
मित्रा फक्त एक मिठी मार
सगळी दुःख विसरतील

मित्रा फक्त तुझ्या आधारावर
मी जीवन जगत असेन
मित्रा तू फक्त आठवण ठेव
नाहीतर मी जगणच सोडेन.